Val voor mijn part allemaal dood!

25 februari 2016, door Martin Spee

Schelden, de Vlaming noemt het ‘roepen’, is uiterst functioneel om stress te reduceren. Toch roept  hardop, ongenuanceerd tieren en vloeken, bij mij een zekere gêne op. Niet getreurd: er is een remedie! Namelijk gewoon zingend tekeer gaan. Dat klinkt heel anders en het blijkt nog effectiever ook! Hieronder mijn tips voor een vocale uitlaatklep bij boosheid.

Emoties zijn voor een flink deel gehuisvest in onze amygdala, twee amandelvormige gebiedjes ergens een beetje centraal in ons brein. MRI-scans laten zien dat het hardop benoemen van onze emoties de prefrontale cortex activeert, die een geprikkelde amygdala tot kalmte maant. Weg angst, weg boosheid. UCLA onderzoeker Alex Korb laat in zijn boek, The Upward Spiral, using Neuroscience to Reverse the Course of Depression (2015), zien hoe dit werkt.

Val voor mijn part allemaal dood!

Ik acht het niet waarschijnlijk dat ene Dino Fekaris dit voor ogen had toen hij voor Gloria Gaynor de wereldhit ‘I Will Survive’ schreef. Maar stel: je staat in een café een groepje leuk uitziende dames te observeren en je wilt om jouw moverende redenen weten in hoeverre zij hun voorgaande relaties verteerd hebben. Vraag simpelweg de barman deze track te spelen. Staat er een jukebox, ben je spekkoper want dit stukje vinyl zal zeker niet ontbreken. Wanneer het meezingvolume aanzwelt tot bizarre proporties bij de volgende passage: Go on now go, walk out the door, just turn around now, ‘cause you’re not welcome anymore’, dan adviseer ik je uiterste omzichtigheid. Direct wegwezen indien dit gepaard gaat met enig spuug en Horror-Linda Blair-exorcist-rode-ogen!

Een prima alternatief van eigen bodem voor dames is ‘Vuile Huichelaar’ van de Amsterdamse zangeres Renée de Haan. Vuile huichelaar, pak jij je koffer maar, en verdwijn voorgoed… uit m’n leven! Hierbij kun je dezelfde symptomen waarnemen. Weest overigens mild: de bedoeling van de meezingers is primair stressreductie. De geprikkelde amygdala moet immers tot bedaren worden gebracht.

Volgens het onderzoek luchten creatief woordgebruik en metaforen extra op. Evenals flink chargeren, opkloppen, opblazen en uitvergroten. Ik adviseer heren in dit verband ‘De Beschaafde Tango’ van wijlen Robert Long. Ik citeer: Verrotte gore ouwe snol, jij uitgescheten kouwe drol, je bent een vieze loopse hond, je kop is net een blote kont, verlepte sloerie, lijpe trut, portiekhoer, slet, spinaziekut! (NB: in de beslotenheid van je auto werkt dit voorspelbaar beter dan op de werkvloer).

Tot slot. Zuiver zingen hoeft niet, maar houd de emoties zuiver! Ik bedoel: als je boos bent, benoem dan je boosheid! Krijg toch allemaal de klere! (een vriendin van mij dacht werkelijk jarenlang dat het hier om kleding ging….) Val voor mij part allemaal dood! Is een slechte. Ciske de Rat is hier namelijk niet boos maar bang. Ik voel me zo verdomd alleen!!! Daar is weer een heel andere zangremedie voor, maar die bewaar ik voor een volgend blog.

Schroom niet bovenstaande kennis toe te passen. Het spreekwoord zegt immers: boos zijn is menselijk, boos blijven des duivels. Dus zingt het eruit!