GA WEG MAN, MET JE FOUTE PAK!

15 januari 2016, door Maarten Willemse

Over cabaret op een zakelijke bijeenkomst – door Maarten Willemse

Ik hoor het ze denken. En ze hebben gelijk: mijn pak is nét fout. Het is het pak van een iets te ijdele man. Zo’n opgeblazen adviseurstype, dat even komt vertellen hoe het allemaal moet. Om het nog erger te maken: de directeur heeft mij aan de zaal voorgesteld en hun verteld dat ik een enorme inspiratiebron voor hem ben. Dus het publiek zit een beetje klem: ze hebben eigenlijk geen zin in me, maar als hun directeur me vol trots aankondigt, móeten ze natuurlijk wel geïnteresseerd reageren. Of op zijn minst doen alsof. Ik zie een mevrouw even zuchten, haar ogen neerslaan en op haar horloge kijken. Dan recht ze haar rug. Ze denkt zo te zien: “Het moet maar… .” Om het vuurtje nog wat verder op te stoken zeg ik: “Ik zal proberen binnen de tijd te blijven.” Nou, dan weet je als publiek natuurlijk genoeg: een spreker die dat zegt, gaat er altijd flink overheen.

En dan komt het keerpunt. Ik laat mijn cv zien. Vol trots noem ik de grote organisaties waarvoor ik heb gewerkt: World Online, Icesave, de DSB Bank, It’s Electronics en Halfords. Bij Icesave zie ik al een aantal mensen opschrikken, bij de DSB Bank de rest: “Hè?! Wat?!” Er ontstaat verwarring: gaat onze organisatie zich werkelijk inlaten met deze figuur?! Een paar mensen moeten lachen. Anderen kijken hen corrigerend aan: “Je kunt de spreker niet uitlachen, joh!”

En de directeur? Hij heeft de grootste moeite om zelf zijn lach in te houden. Want hij zit in het complot van deze fakespeech. Met mij, de communicatiemanager en twee anderen. Ze hebben mij vier weken geleden uitgenodigd  en twee weken geleden

ontmoet, voor  een uitgebreide voorbespreking. Ze wilden hun bijeenkomst graag op een ludieke manier afsluiten, zodat iedereen met een lach op het gezicht naar huis zou gaan. We hebben alle ins en outs besproken. Want ze wilden humor op maat, over hun thema’s. Ik laat een foto van de afdeling IT zien. Ik richt me tot de verbaasde IT-manager: “Peter, stel nooit uit tot morgen, wat je vandaag een ander kunt laten doen!” Nu is het publiek helemáál verrast. Hoe kom ik in vredesnaam aan deze informatie?! En dan kunnen de meeste mensen hun lachen niet meer inhouden.  Want ze beseffen: we zijn beetgenomen.

Als iedereen zo’n twintig minuten en een hoop grappen later de zaal verlaat, hebben ze een grote glimlach op het gezicht. Ik schud de handen van mijn complotgenoten: mission accomplished.  Zij wilden de humor ook gebruiken om een paar thema’s aan te roeren die niet alleen een lach zouden opwekken, maar het publiek ook aan het denken zouden zetten. Ik check of ze dat geslaagd vonden en dat vonden ze.

Als ik na de borrel afscheid neem, denk ik eigenlijk hetzelfde als altijd: wat heb ik toch een leuk beroep!